در دوران صفوی شکل مهرها از مربع و چند ضلعی به دایره تغییر کرده و مهرهای دولتی عموما" به صورت دایره نگاشته و حکاکی می شد .خطوط روی آن نیز از خط کوفی معقلی به کوفی مزهر ( گلدار) تغییر کرده و بعدها از خطوط ثلث و نسخ و تعلیق و نهایتا" نستعلیق تغییر پیدا کرد . عروس خطوط به رغم وضع میرعلی تبریزی در حدود سال های 800 ه. ق. در این دوره و مشخصا در زمان شاه عباس برای نخستین بار بر روی مهرها و سکه های پادشاهان معمول شد که این زمان را می توان عصر تکامل و شکوفایی هنری خط نستعلیق نامید و نابغه بزرگ این خط ، میر عماد حسنی و نیز علیرضا عباسی به این دوره تعلق دارند و ماواء گزیدن خط نستعلیق بر روی سکه ها مسلما بی تاثیر از حضور آنها نبوده است .هر چند خط نستعلیق حکاکان مهرها وسرسکه های ابتدایی شاه عباس صفوی که مزین به خط نستعلیق اند ، به قدرت خط آن دو نابغه بزرگ نیست . یکی دیگر از ویژگی های بسیار مهم دوره صفوی که پیش از آن سابقه نداشت ، درج تاریخ در آنهاست . این مشخصه مهم امکان مطالعه درباره سلیقه و اعتقادات مردم آن روزگار وسیر تکاملی و سبک های هنری خط های مختلف بخصوص نستعلیق را فراهم می آورد . جنس مهرهای تیموری و صفوی نیز به جهت استفاده بیشتر نسبت به سایر دوره ها از یشم با رنگ های متنوع سفید تا سبز از مهرهای پس از این سلسله متمایزند.

از دیگر ویژگی های مهرهای دوره صفوی به جز درج تاریخ ، شکل و جنس انها ، مضمون شیعی آنها می باشد که سجعی متضمن نام امامان یا تاکید بر امامت حضرت علی (ع) را دارند که این مشخصه مهم ترین ویژگی سکه ها و مهرهای صفوی به شمار می آید . بر روی این مهرها به جز نام با صلوات بر پیامبر و ائمه آیاتی نقش شده که موید تعلق خاطر پادشاهان صفوی به امامان و مذهب تشیع است . در این مهرها به دلیل فزونی مین ، رعایت اصول ویژه همجواری حروف در عرصه محدود و اندک مهرها ، ضرورت و اهمیت بیشتری می یابد و سبب ابتکار هنرمندان حکاک و تجلی ذوق هنری آنها می باشد. از این رو بجز هنر خوشنویسی ، طراحی و ترکیب بندی و قرینه سازی در حکاکی مهرها ، کاربردی عملی به خود می گیرد و بعد ها در هنرهای گوناگون مرتبط با خوشنویسی نیز لحاظ می شود . به طورکلی این نوآوری و رعایت اصول و قوانین زیبایی شناختی زمینه ساز تسریع سیر تکاملی هنر خوشنویسی در عرصه های مختلف بوده است.