جناب آقای دکتر محمودرضا پیروی

کهنه رسمی است عجب که هرگاه به وصالی آرام گیری، لاجرم به فصالی سخت آزمایش شوی. آری آنگاه که آمدی باران رحمت الهی را به کویر دل­هایمان هدیه دادی و آنقدر خاطره به یادگار گذاشتی که گاهی یادمان می­رود تنها دو سال در کنار ما بودی.

در سرد و گرم ایام همراهمان شدی و نفس خسته ما را به مدد لطف الهی طراوت و نیرو بخشیدی. و اینک تنها خوشحالی­مان این است که رفتنت نه به خاطر رنجش از ماست، که در سایه عنایات باری­تعالی قصد طلب علم و تلاش در سنگر دیگر را داری. دست خداوند نگهدار تو باد. ای مرد جهاد و تلاش، برایمان دعا کن تا همچنان به پیش رویم با امید و توکلی که تو به قلب­های ما آموختی.

از طرف کلیه همکاران و ارادتمندان شما در 

مرکز اورژانس تهران